W końcowych latach życia Piotra Czajkowskiego kontrastujące ze sławą, otaczającym go szacunkiem i uznaniem było narastające przygnębienie artysty. Bez pracy twórczej życie okazało się dla niego niemożliwe. Gdy dyrektorem stołecznych teatrów Petersburga został wykształcony i artystycznie utalentowany, bardzo przychylny kompozytorowi Iwan Wsiewołożski, kierował do Czajkowskiego liczne zamówienia na opery i balety. Na ostatnie osiem lat życia Czajkowskiego przypada powstanie tak wielkich dzieł, jak m.in.: opery Dama Pikowa i Jolanta oraz balety Śpiąca królewna i Dziadek do orzechów.